Karta kredytowa, kredyt w ROR a ustawa o kredycie konsumenckim.

Pierwsze publikacje na blogu dotyczyły kredytu konsumenckiego oraz praw i obowiązków banku oraz klienta z nim związanych. Kredyt konsumencki bywa jednak postrzegany trochę stereotypowo. Większość z nas słysząc słowa „kredyt konsumencki” ma przed oczami obraz Kowalskiego, który sam lub w towarzystwie swojej drugiej połowy, wiedziony pokusą nabycia najcieńszego z telewizorów lub kosmicznej lodówki, względnie nowego, połyskującego chromem i lakierem samochodu udaje się do banku za rogiem, gdzie podpisuje tradycyjną, papierową umowę kredytu i spłaca następnie zadłużenie w ratach ustalonych z bankiem.

Kredyt konsumencki ma różną postać.

Taki kredyt naturalnie będzie konsumencki, jeśli nie przekroczy kwoty 255 550 zł lub jej równowartości w innej walucie, a kredytobiorca zaciąga go jaki konsument. Więcej na ten temat pisałem tutaj: „Kredyt konsumencki, czym jest  i dlaczego warto to wiedzieć” Jednak wielu klientom banków umyka fakt, iż kredyt udostępniony w innych formach również może być kredytem konsumenckim ze wszystkimi konsekwencjami, które się z tym wiążą.

Umową kredytową jest każda umowa zawarta z bankiem, jeżeli na jej podstawie zostaną udostępnione do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie środki pieniężne z przeznaczeniem na ustalony cel a kredytobiorca zobowiązany będzie do korzystania z tych pieniędzy na warunkach określonych w umowie oraz zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. Oddanie do dyspozycji środków pieniężnych w związku z umową kredytu może nastąpić w różnych formach (wspominałem o tym tutaj: Czym się różni kredyt od pożyczki?), ale forma w jakiej następuje udostępnienie środków pieniężnych nie decyduje o tym, czy mamy do czynienia z kredytem konsumenckim czy nie. Istotne jest to, komu finansowanie zostało udzielone i w jakiej kwocie.

Stosownie do tego, kredytem konsumenckim będzie także umowa o kredyt w rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym (ROR) czy umowa o kartę kredytową. Są to dwie dosyć popularne formy kredytowania stosowane przez banki.

Kredyt w ROR.

Kredyt w rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym (ROR) związany jest z prowadzeniem tego rachunku przez bank. Jego istota polega na tym, że na podstawie umowy zawartej bank przyznaje klientowi określony limit kredytowy. Jego wykorzystanie powoduje powstanie ujemnego salda na rachunku maksymalnie do wysokości tego limitu. Limit ten nazywany bywa także limitem debetowym. Ma on z reguły charakter odnawialny, czyli spłata powstałego zadłużenia powoduje, że powraca on do swojej początkowej wysokości. Limit kredytowy spłacany jest z wpływów pieniężnych na rachunek. Wykorzystany limit podlega oprocentowaniu, z reguły w oparciu o zmienną stopę procentową powiększoną o marżę banku. Okres na spłatę zadłużenia wynikającego z wykorzystanego limitu może być różny, w zależności od warunków danej umowy np. 1 miesiąc, 3 miesiące, 12 miesięcy. W praktyce kredyt w ROR jest wygodnym sposobem kredytowania, ponieważ w ramach limitu klient może wykonywać transakcje gotówkowe, czyli wypłacać pieniądze z banku, jak również zlecać rozliczenia bezgotówkowe np. w formie polecenia przelewu. Rachunek typu ROR jako rachunek bankowy służący do wykonywania transakcji płatniczych pełni także funkcję rachunku płatniczego w rozumieniu ustawy o usługach płatniczych.

Karta kredytowa.

Karta kredytowa to z kolei rodzaj karty płatniczej. Również z nią związany jest limit kredytowy przyznany przez bank w ramach, którego klient może dokonywać transakcji gotówkowych i bezgotówkowych. Klient realizując takie transakcje zadłuża się w ciężar limitu, wykorzystując w ten sposób kredyt przyznany przez bank. Limit ten ma charakter odnawialny.

Z kartą kredytową związany jest okres bezodsetkowy. Jest to okres w ciągu, którego bank nie nalicza oprocentowania od zadłużenia powstałego w związku z używaniem karty kredytowej. Na okres bezodsetkowy składa się okres rozliczeniowy (zwykle 30 dni) i tzw. „grace period”, np. 24 dni, który biegnie od daty upływu okresu rozliczeniowego (data wystawienia wyciągu) do terminu (wskazanego na wyciągu) obowiązkowej spłaty zadłużenia.

Okres bezodsetkowy ma zastosowanie do transakcji bezgotówkowych. Większość dostępnych na rynku kart kredytowych nie przewiduje okresu bezodsetkowego w przypadku wypłat gotówkowych zrealizowanych przy użyciu karty kredytowej. Odsetki od zadłużenia powstałego na podstawie wypłat gotówkowych naliczane są od momentu ich dokonania. Dlatego wypłata pieniędzy z bankomatu za pomocą karty kredytowej nie jest najlepszym rozwiązaniem.  😉

Do funkcjonowania karty kredytowej nie jest niezbędne posiadanie przez klienta rachunku w banku, który ją wydał, ale naturalnie może mieć to miejsce.

Umowa o kartę kredytową to umowa, która łączy w sobie tak naprawdę elementy dwóch różnych umów, obejmuje ona postanowienia o charakterze kredytowym i dotyczące wykonywania przez bank usług płatniczych. Karta kredytowa jako instrument płatniczy jest narzędziem za pomocą, którego obsługiwany jest kredyt bankowy. Wykonanie transakcji płatniczej następuje w ciężar środków pieniężnych udostępnionych klientowi przez bank z tytułu kredytu. Z tego względu do umowy o kartę kredytową zawartej z konsumentem oprócz przepisów ustawy o kredycie konsumenckim należy także stosować przepisy ustawy o usługach płatniczych w zakresie odnoszącym się do realizacji płatności realizowanych kartą. Umowa o kartę kredytową w praktyce zawierana jest z reguły na okres do 1 roku z możliwością przedłużenia na kolejne okresy.

Limit kredytowy czy to w ramach ROR czy w związku z kartą kredytową przyznawany jest po spełnieniu przez klienta warunków określonych przez bank.

Kredyt w ROR a kredyt konsumencki.

Żeby określić, w jakim zakresie ustawę o kredycie konsumenckim stosuje się do limitu kredytowego w ROR należy przede wszystkim ustalić czy mamy do czynienia z kredytem, który powinien być spłacony w terminie do jednego miesiąca, do trzech miesięcy czy dłuższym.

Jeżeli kredyt w ROR powinien być spłacony w terminie do 1 miesiąca, zasadniczo nie stosuje się ustawy o kredycie konsumenckim poza jednym przepisem (art. 17 ust. 4), mówiącym o tym, jakie informacje kredytobiorca powinien otrzymać na trwałym nośniku w przed zawarciem umowy o kredyt.

W sytuacji, gdy mamy do czynienia z kredytem w ROR spłacanym w terminie do trzech miesięcy lub na żądanie, także nie stosuje się ustawy w całości tylko niektóre z jej przepisów. Wymienia je art. 4 ust. 2 pkt 3) ustawy (jest ich około 20) i odnoszą się one do różnych kwestii. Nie ma sensu, abym je tutaj wszystkie szczegółowo przytaczał i omawiał, zainteresowanych odsyłam do tekstu ustawy dostępnego w zakładce Akty prawne.

Wreszcie jeśli mamy do czynienia z kredytem w rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym, który powinien być spłacony w terminie dłuższym niż 3 miesięce należy stosować ustawę o kredycie konsumenckim w całości.

Karta kredytowa a kredyt konsumencki.

W przypadku karty kredytowej również trzeba wyróżnić kilka możliwych wariantów. Jeśli rachunek powiązany z kartą kredytową jest rachunkiem technicznym banku służącym tylko do obsługi kredytu, to do umowy o kartę kredytową stosuje się ustawę o kredycie konsumenckim w całości.

Natomiast, gdy karta kredytowa będzie powiązana z rachunkiem oszczędnościowo-rozliczeniowym i zaciągany przy jej użyciu kredyt podlega spłacie w terminie do 3 miesięcy, należy stosować niektóre przepisy ustawy wymienione w art. 4 ust. 2 pkt 3) – analogicznie jak przy limicie kredytowym w ROR.

Ustalenie w umowie z bankiem terminu spłaty zadłużenia na okres dłuższy niż 3 miesiące spowoduje, że w odniesieniu do kredytu zaciąganego w ROR z użyciem karty stosować należy całą ustawę o kredycie konsumenckim.

Wyciąg z ROR w czasie obowiązywania kredytu.

Omawiając kwestie kredytów powiązanych z ROR-em, chciałbym także zwrócić Twoją uwagę na  treść wyciągu z tego rachunku jaki powinien konsument otrzymać w czasie obowiązywania umowy kredytowej. Otóż wyciąg ten sporządzony na trwałym nośniku (o trwałym nośniku pisałem tutaj: „Uprawnienie konsumenta przed zawarciem umowy  o kredyt konsumencki”) powinien w szczególności zawierać takie dane jak:

  • wskazanie okresu objętego wyciągiem;
  • informację o saldzie z poprzedniego wyciągu z rachunku oraz jego datę;
  • kwoty i daty operacji dokonywanych na rachunku w okresie objętym wyciągiem;
  • informację o aktualnym saldzie;
  • stopę oprocentowania;
  • informację o wysokości pobranych opłat;
  • informację o kwocie minimalnej wymagalnej spłaty, o ile umowa ją przewiduje.
Udostępnij:
  • email
  • Facebook
  • LinkedIn
  • Twitter
  • Google Bookmarks
  • Wykop
  • RSS

Podobne tematy:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*