Publikacje oznaczone tagiem: ustawa o kredycie konsumenckim

Pożyczka zaciągnięta w firmie pożyczkowej to także kredyt konsumencki.

Kredyty nieodzownie kojarzą się z bankami. Zgodnie z Prawem bankowym tylko banki mogą udzielać kredytów. Mogą to robić także SKOK-i na rzecz swoich członków. Umową najbardziej zbliżoną do kredytu jest pożyczka pieniężna. O różnicach między kredytem a pożyczką z prawnego punktu widzenia pisałem tutaj: „Czym się różni kredyt od pożyczki?”

Oprócz banków czy SKOK-ów na rynku finansowym działa także wiele rozmaitych firm, które specjalizują się w udzielaniu pożyczek. Reklamy niektórych z nich można nawet ostatnio zobaczyć w telewizji, usłyszeć w radio, o reklamie internetowej nie wspominając.

Kredyt konsumencki niejedno ma imię.

Banki udzielając kredytów na rzecz konsumentów, czyli osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej czy zawodowej, zobowiązane są przestrzegać wymogów ustawy o kredycie konsumenckim. Tych samych wymogów powinny także przestrzegać firmy pożyczkowe finansujące konsumentów. Dzieje się tak dlatego, ponieważ pożyczka zaciągana przez konsumenta w takiej firmie jest również klasyfikowana jako kredyt konsumencki. Przez kredyt konsumencki należy bowiem rozumieć kredyt w znaczeniu ekonomicznym, tj. udzielenie przez kredytodawcę (przedsiębiorcę) jakiejkolwiek pomocy finansowej konsumentowi, nie zaś wyłącznie w formie umowy kredytu regulowanej przez Prawo bankowe. Czyli kredytem konsumenckim będzie także pożyczka pieniężna w wysokości nie większej niż 255 550 zł udzielona konsumentowi przez firmę pożyczkową. Więcej na temat tego czym jest kredyt konsumencki pisałem tutaj: „Kredyt konsumencki, czym jest i dlaczego warto to wiedzieć.” 

Rzeczywista roczna stopa oprocentowania a kredyt konsumencki.

Początek roku przynosi zazwyczaj trochę zmian. Jedną z nich jest ta, która weszła w życie 01 stycznia 2013 r. i dotyczy ustawy o kredycie konsumenckim.  Wdrożyła ona wymogi Unii Europejskiej, określone w dyrektywie Komisji 2011/90/UE z 14 listopada 2011 r.

RRSO powinna być liczona w taki sam sposób.

Celem tej dyrektywy jest ustalenie w państwach Unii Europejskiej takiego samego sposobu obliczania rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania dla kredytów konsumenckich. Jednakowy sposób obliczania tego wskaźnika ma w założeniu umożliwić konsumentom porównywanie ofert kredytodawców w państwach należących do UE. Sposób ten opiera się na przyjęciu nowych założeń do obliczania rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania dla umów kredytowych przewidujących różne sposoby wykorzystania kredytu.

Do tej pory, w zależności od sposobu wykorzystania kredytu, koszty kredytu ponoszone przez konsumenta mogły się różnić. Nowy sposób liczenia rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania ma to zmienić. Obecnie kredytodawcy oferujący kredyty konsumentom, w tym kredyty na czas nieokreślony lub spłacane w całości w powtarzających się okresach, powinni obliczać ją według takich samych założeń.

Kiedy kredytobiorca może wypowiedzieć umowę kredytu?

Napisałem swego czasu na blogu, kiedy bank może wypowiedzieć umowę kredytu i co się z tym wiąże. Obserwując jednak pytania wpisywane do wyszukiwarki  na stronie widzę, że poszukujecie również informacji na temat odwrotnej sytuacji, tj. kiedy kredytobiorca może wypowiedzieć umowę kredytu. Poczułem się więc wywołany do tablicy i dzisiejsza publikacja będzie właśnie o tym. :-) Z zagadnieniem tym wiąże się kwestia terminu spłaty kredytu, krótko muszę do tego nawiązać.

Termin spłaty kredytu może być w teorii zastrzeżony na rzecz obu stron.

Zgodnie z Prawem bankowym o ile umowa kredytu nie stanowi inaczej, termin spłaty kredytu jest terminem zastrzeżonym na rzecz obu stron. Co to znaczy? Znacz to tyle, że zarówno kredytobiorca, jak i bank są związani terminem spłaty kredytu, który ustalili w umowie. Czyli, jeżeli w umowie nie zapisano inaczej, bank nie może domagać się wcześniejszej spłaty kredytu, a kredytobiorca bez zgody banku nie może spłacić kredytu przed ustalonym terminem.

Karta kredytowa, kredyt w ROR a ustawa o kredycie konsumenckim.

Pierwsze publikacje na tym blogu dotyczyły kredytu konsumenckiego oraz praw i obowiązków banku oraz klienta z nim związanych. Kredyt konsumencki bywa jednak postrzegany trochę stereotypowo. Większość z nas słysząc słowa „kredyt konsumencki” ma przed oczami obraz Kowalskiego, który sam lub w towarzystwie swojej drugiej połowy, wiedziony pokusą nabycia najcieńszego z telewizorów lub kosmicznej lodówki, względnie nowego, połyskującego chromem i lakierem samochodu udaje się do banku za rogiem, gdzie podpisuje tradycyjną, papierową umowę kredytu i spłaca następnie zadłużenie w ratach ustalonych z bankiem.

Kredyt konsumencki ma różną postać.

Taki kredyt naturalnie będzie konsumencki, jeśli nie przekroczy kwoty 255 550 zł lub jej równowartości w innej walucie, a kredytobiorca zaciąga go jaki konsument. Więcej na ten temat pisałem tutaj: „Kredyt konsumencki, czym jest  i dlaczego warto to wiedzieć?” Jednak wielu klientom banków umyka fakt, iż kredyt udostępniony w innych formach również może być kredytem konsumenckim ze wszystkimi konsekwencjami, które się z tym wiążą.

Czytelnik pyta, Pieniądze i Prawo odpowiada – sierpień 2012 r.

Wygląda na to, że lato mamy za sobą. Mam nadzieję, że jesteście wypoczęci po wakacjach/urlopach i pełni wigoru do nauki lub pracy.  Liczba osób odwiedzających i zainteresowanych tematyką bloga regularnie rośnie, co cieszy. :) 2586 unikalnych użytkowników w minionym miesiącu zawitało pod ten adres. Otrzymuję także sporo maili, na wszystkie staram się odpowiadać. Najczęstszym źródłem odwiedzin są wyszukiwarki stron internetowych. Wpisujecie w nich rozmaite frazy i pytania, które prowadzą was do mojej strony. Tradycyjnie wybrałem niektóre pytania, które się nie powtarzają w porównaniu z poprzednimi miesiącami. Odpowiedzi uwzględniają stan prawny na dzień 14 września 2012 r. Tym razem robię to nieco później niż zazwyczaj, powodem jest mój urlop, który zawierał pakiet bezinternetowy. ;-)

1. Czy kwota wolna od zajęcia w banku dotyczy każdego rachunku?

Nie. Tylko pieniądze zgromadzone na niektórych rachunkach są chronione w ramach kwoty wolnej od zajęcia przed zajęciem komorniczym. Są to następujące rodzaje rachunków:

  • oszczędnościowe,
  • oszczędnościowo-rozliczeniowe oraz
  • terminowych lokat oszczędnościowych.

Pieniądze zgromadzone na innych typach rachunków podlegają zajęciu w całości.

Więcej na temat zasad egzekucji komorniczej z rachunku bankowego dowiesz się stąd: „Egzekucja komornicza z rachunku bankowego”.

Weksel własny „in blanco” jako zabezpieczenie kredytu.

W cyklu na temat sposobów zabezpieczania wierzytelności banku przyszedł czas na odcinek o wekslu własnym in blanco. Spłatę kredytu udzielonego przez bank  można zabezpieczyć takim wekslem, dlatego chciałbym przybliżyć dzisiaj Tobie kilka istotnych kwestii, które się z tym wiążą.

Czym jest weksel in blanco?

Generalnie weksel to papier wartościowy zawierający w swojej treści bezwarunkowe zobowiązanie jego wystawcy lub osoby, którą wystawca wskazał do zapłaty wskazanej osobie określonej sumy pieniężnej. Suma ta powinna być zapłacona w terminie i miejscu określonym w treści weksla. Zobowiązanie wynikające z weksla ma charakter abstrakcyjny, co oznacza, że powstaje niezależnie od przyczyny i celu wystawienia weksla. Treść weksla decyduje o tym, jaki jest zakres odpowiedzialności osoby zobowiązanej z weksla. Weksel własny to taki weksel, w którym zobowiązanym z weksla jest jego wystawca czyli osoba podpisana na wekslu.

Teoretycznie weksel może być sporządzony odręcznie na zwykłej kartce papieru. Jeśli posiada wszystkie niezbędne elementy określone przez Prawo wekslowe będzie ważny. W praktyce, aby zniwelować  ryzyko ewentualnych pomyłek najlepiej posługiwać się blankietami wekslowymi.